PART: สี่ หรือ คิม
กาลเวลาผ่านไปเร็วเสมอ ตอนครอบครัวของผมใหญ่ขึ้น ลูกสะใภ้ที่คุณนายเมฆาเลือกสรรมาให้ก็มาทำงานกับพวกเรา พี่ๆก็เหมือนเดิม ที่เปลี่ยนก็คงเป็นบรรดาเลขาหรือภรรยานั้นเอง ควบสองตำแหน่งเช่นเดียวกับยูริของผม งงละสิ แม้ในละครยังหลายปีผ่านไปได้ ในนี้ก็มีเหมือนกันครับ
หลังจากเหตุการณ์ที่สระน้ำนั้น ผมกับยูริทำการตกลงที่จะดูเรื่องนิสัยเวลาที่อยู่รวมกันไปก่อน จนกว่าเราทั้งคู่จะมั่นใจว่าเราทั้งคู่สามารถอยู่กันได้จริงในชีวิตแต่งงาน ระหว่างนั้นก็ทำงานเข้ามาอยู่ในตำแหน่งเลขาและตำแหน่งแฟน เราจะไม่ข้ามขั้นตอน ค่อยๆเป็น ค่อยๆ ไปนะครับ ผมไม่อยากรีบร้อนเหมือนเพื่อนทั้งสองของผม เห็นว่าชีวิตมีรสชาติน่าดู มาดูว่าเป็นยังไงกันบ้าง
ด้านไอ้คุณ หลังจากโดนแกล้งก็มาคบหากันจริงๆ หนึ่งปีหลังจากนั้นก็แต่งงานกับทาเคชิอย่างเป็นทางการ ในบรรดาพวกเราสามคน ลูกคุณได้แต่งงานคนแรก จัดงานกันอย่างเงียบๆ ทาเคชิย้ายมาอยู่กับลูกคุณ มาเป็นเถ้าแก่เนียค่อยดูแลรีสอร์ทให้มันเวลาไปดูงานที่อื่น ช่วยกันทำมาหากินน่าดู คู่นี้น่ารักทั้งคู่ อินเลิฟ จนเป็นที่อิจฉากันทั้งรีสอร์ท
ด้านไอ้ตะวัน รายนี้โดนคิเคียวแกล้งจนน้ำตาไหล ก็เล่นตื่นมาได้ก็พูดว่าเกลียดมันบ้าง ไม่อยากเห็นน่าบ้าง เล่นเอามันใจเสีย แต่ตะวันก็พยายามอดทนรอจนได้เข้าใกล้ นี้ถ้าตะวันไม่รักมันไม่ยอมหรอกนะไอ้เนีย รอคิเคียวหายไข้ถึงได้บอกความจริงว่าเขาแกล้งมัน กอดคิเคียวทั้งคืน ไม่ยอมให้ไปไหนเอาแต่บอกรัก จนคิเคียวใจอ่อนยอมยกโทษให้มัน คบกันจนคิเคียวบอกรักถึงได้แต่งงานกันได้ หลังแต่งไม่ต้องพูดถึงคิเคียวคงได้มันเก็บทุกคืน โทษฐานทำให้มันเสียน้ำตาลูกผู้ชาย เป็นข้ออ้างยกนิ้วโป้งให้เลย คู่นี้ก็รักกันดีครับ เวลาฟัดกันก็น่ามั่นเขี้ยวดี
อ่ะมาอีกสามคู่เดียวจะน้อยใจกันแย่ พี่ชายของผมเอง พวกเราทั้งหมดแต่งงานพร้อมกันที่อิตาลี งานไม่ได้ใหญ่โตอะไร มีแค่ครอบครัว ญาติสนิท เท่านั้น แต่งเสร็จก็ส่งคู่ตัวแทนในการฮันนีมูนนั้นก็คือ ท่านประธานและคุณนายเมฆาไป ส่วนพวกเราสี่คู่กลับมาทำงานกันต่อไป แล้วผลัดกันไปที่ละคู่
คู่พี่ๆ แต่งแล้วพี่ชายกับภรรยาของพวกเขา ก็ยังดูแลกันเหมือนเดิม เรื่องเที่ยวดูจะไม่จำเป็นสักเท่าไรเพราะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ตื่นมาเจอกัน กินข้าวด้วย มีเวลานุ้งนิงกัน โดยเฉพาะห้องทำงานเนียต้องให้เตือน ผมอยากรีบทำงาน แต่พี่ๆ ดันส่งงานช้าตลอด เลยต้องตรวจงานถึงห้อง หลังๆมาก็ส่งเร็วเพราะไปขัดจังหวะ
ส่วนของผมก็ปกติทั่วไป เวลางานก็คืองาน นอกเวลางานก็คือเรื่องของเราสองคน ดีที่นิสัยคล้ายกันจึงไม่ยากเลยที่เราจะเข้ากันได้เร็ว เวลาทำอะไรก็ปรึกษากัน มีเหตุผลให้แก่กัน เราจึงไม่เคยแม้จะทะเลาะกัน ความสุขของคู่เราอยู่ตรงที่นอนกอดกันธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ แต่มันก็ทำให้คำว่ารักดำเนินไปเรื่อยจนถึงตอนนี้ ผมสามารถพูดคำว่ารักยูริได้เต็มปาก
ตอนนี้ผมกำลังนอนมองดูเมฆที่ร่องรอยตามสายลมไปมา ผมตัดสินใจมาพักร้อนที่รีสอร์ทของลูกคุณ เรียกให้ตะวันลงมาหาด้วย ยูริเองเห็นด้วยเพราะอยากเจอ คิเคียวกับทาเคชิที่ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไร แม้ชีวิตที่มีใครสักคนร่วมเดิน ผมก็ยังมีอิสระให้ตัวเองดั่งเมฆที่ลอยอยู่บนฟ้า
ในช่วงแรกการมาเป็นคุณชายสี่ผมกลัวการไม่มีอิสระมาก จึงพยายามขัดขว้างพ่อทุกวิถีทางที่จะไม่หมั้นหรือแต่งงาน แต่พอเจอคนอย่างยูริศึกษาเรื่องระหว่างเราอย่างจริงจัง ปมที่ผูกอยู่ในใจก็ค่อยๆแก้ไปจนไม่มีอะไรอีก ผมยังมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆกับการมียูริอยู่ข้างๆ ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป
“ห้ามนอนหลับนะครับ เดียวคืนนี้นอนไม่หลับ เผยไม่ได้เลยจะนอนท่าเดียว” ยูริพูด เอียงหน้ามองคนที่มานั่งข้างๆ ส่งยิ้มให้เล็กน้อย
ผมพูด “ก็ไม่ต้องนอนสิครับ คุณภรรยา” ยูริกำลังตัวนอนข้างๆ แยกเขี้ยวใส่ นอนลงมองท้องฟ้าเหมือนกัน
“หาเรื่องร้อนอีกแหละนะ คุณสามี” ยูริพูด หึ...ผมเลยพลิกตัวขึ้นทับร่างบางเสียเลย
ผมพูด “ร้อนก็อาบน้ำสิครับ ผมก็อาบให้คุณบ่อย” ปากยิ้มนะ แต่ตาไม่ได้ยิ้มเหมือนปากเลยนะที่รัก
“คิดว่าตัวเองน้ำหนักเท่าไรครับ มาทับเค้าเนีย” ยูริพูด พยายามดันผมออก ผมก็ดึงแขนให้มาโอบคอผมแทน
ผมพูด “หนัก เบา ไม่รู้ แต่ท่านี้ผมทำบ่อยนะ” พูดไปยูริถึงกับหน้าสีชมพูที่เดียว แต่ผมก็ขยับร่างตัวเองมาวางข้างร่างบาง เท้าแขนคร่อมมองคนที่โอบคออยู่
“แล้วเมื่อกี้คิดอะไรอยู่หรอครับ” ยูริพูด เริ่มเมื่อยผมยูริผลิกตัวให้มานอนเกยอยู่บนอกผมแทน โดยจับมือเราทั้งคู่มาเป็นหมอนลองหัวผม
ผมพูด “คิดถึงทุกวันที่เราได้กอดกัน” ยูริเอียงหัวนอนมองหน้ากัน พยักหน้าเบาๆ
“มันไม่เหมือนตอนแรกที่คุณคิดไว้ใช่รึเปล่า” ยูริพูด ผมพยักหน้าแทนการตอบ
“แล้วตอนนี้เป็นยังไงอ่ะครับ” ยูริพูด ผมยืนหน้าไปจูบยูริ ยูริจูบตอบกันไปเรื่อยๆ ผมปล่อยมือที่เราจับกันอยู่ โดยให้ยูริโอบคอผมไว้ แขนข้างนึงโอบเอวร่างบางไว้ แขนนึงดันตัวเองให้นั่ง อุ้มร่างบางมานั่งบนตัก ขณะนั้นปากก็ยังไม่ได้ห่างออกจากัน จนยูริเริ่มหายใจไม่ทันผมจึงค่อยถอนออกมาช้าๆ ยูริกำลังสูบลมหายใจเข้าไป หน้าแดงระรื่อ ผมใช้นิ้วโป้งเกลี้ยแก้มเบาๆ
ผมพูด “ผมก็มีความสุขดี อย่างที่เห็นยังไงละครับ คุณภรรยา” ยูริกำลังเคลื่อนหน้าจะมาจูบ...
“อะ แฮ่ม นี้มันข้างนอกนะครับ ไอ้คุณสี่ เกรงใจสายตาลูกค้า กรูบ้างนะมึง” ลูกคุณพูด จากที่จะจูบกันก็ต้องหันไปมองมัน ที่เดินมาพร้อมกับคู่ตะวัน
“แม้ ไอ้คุณ มันมาพักร้อนจะสวีทกันบางเป็นไร กรูจะได้เห็นฉากฟินอยู่แหละ” ตะวันพูด ผมจากที่นั่งกันอยู่ ผมก็อุ้มยูริขึ้นมา แล้วค่อยปล่อยให้ยืนปกติ มือก็ปัดทรายให้ ปากก็พูดไป
ผมพูด “ทำไม มึงจะไปทำตามบ้างรึไง” คิเคียวกับทาเคชิมาโค้งให้ผมและยูริ เงยหน้าผมก็เห็นคิเคียวแก้มขึ้นสีเลย
“ไม่มีทาง ของแบบนี้มันมีเทคนิคของมัน ฮ่าๆ” ตะวันพูด เดินมากอดคอผมให้เดิน พวกเรากอดเดินกันไป โดยที่ภรรยาเดินจับมือกันอยู่ข้างหน้า คุยกันไปเรื่อย
“ไงมึง มีเขาแล้ว มันเป็นยังไงบ้างวะ” ลูกคุณพูด ผมก็มองไปทางยูริที่เดินคุยกับพวกนั้น
ผมพูด “อื้มดี อย่างที่ไม่ต้องกลัวเหมือนเมื่อก่อน ยูริทำให้ไม่มีคำว่าเสียใจ มีแต่คำว่าให้กรูอย่างเดียว” เสียง อื้ม ดังพร้อมๆกัน เป็นอันว่าเข้าใจกัน
“ก็ดีแล้วยังไง พวกเราก็ยังมีคนที่เข้าใจพร้อมให้ทุกสิ่งเราต้องการ” ลูกคุณพูด พยักรับกันพร้อมเพียงสายก็เอาแต่มองภรรยาของตัวเอง
“เมื่อได้มาต้องดูแลให้ดี เป็นสามีที่ดีต้องพูดให้น้อย ฟังให้มาก แต่ถ้าเรื่องมันเยอะก็ลากขึ้นเตียงเลย” ตะวันพูด แม้ปูมาซะดีเลย ตอนท้ายมึงเนียน่า
“แม้ มึงปูมาซะยาว สรุปลากขึ้นเตียงก็จบเรื่อง” ลูกคุณพูด ผมละส่ายหน้าแบบขำ
ผมพูด “มิน่าละ ที่คอยังมีมาร์กคิสอยู่เลย” ตะวันรีบหันไปดู ระหว่างที่ยูริเกลี้ยบริเวณรอยแดงเบาๆ ที่คอของคิเคียว รายนั้นก็รีบแก้ตัวไป ยูริเริ่มมองที่บริเวณ เดือดร้อนถึงตะวันที่ต้องรีบเดินไปหา ผมเลยต้องรีบไปจับยูริเหมือนกัน
ผมพูด “คุณจะทำอะไร ตะวันมันหวงนะ” ยูริมองผมอย่างงง
“ก็ไม่รู้คิเคียวแพ้อะไรรึเปล่ามันมีรอยแบบนี้เกือบเต็มตัว คิเคียวเลย” ยูริพูด ไม่ต้องแปลกหรอกที่ยูริจะไม่รู้เรื่องรอบแบบนี้ เพราะผมไม่เคยทำให้เห็น
“คุณยูริไม่รู้จักรอยแบบนี้หรอครับ” ลูกคุณพูด ยูริส่ายหน้ารับ งานเข้าแล้วมังนี้กรู
“เฮ้ย...นี้มันยังไง ไอ้สี่ อย่าบอกนะมึงไม่เคยทำรอยแบบนี้เลย” ตะวันพูด ยูริหันมามองหน้าผม ไอ้เพื่อนตัวดีหางานให้ แม้ว่าจะจบสวยแล้วเชียว
ผมพูด “อือ กรูไม่เคยทำ กรูไม่ชอบ อย่าสนใจมันไม่มีความหมายอะไร” ประโยคแรกบอกไอ้เพื่อนตัวดี หันกลับมาบอกยูริที่ยังจ้องหน้าผมอยู่
“มีสิครับ มันแสดงถึงความเป็นเจ้าของ คุณลูกคุณชอบทำ” ทาเคชิพูด แม้ไอ้นี้สอนมันทุกอย่างจริง ละเอียดไปนะเพื่อนกรู
“ไอ้สี่ มึงกลัวยูริผิวเสียหรอ” ตะวันพูด ผมพยักหน้ารับ ก้มลงไปหอมแก้มยูริ ตอนแรกเหมือนจะสายตาแบบงอนด้วย
“ยูริ อย่าไปงอนมันนะ ไอ้นี้มันพวกดูแลผิวดีเกินไป” ลูกคุณพูด ยูริหันส่งยิ้มให้ ระหว่างนีผมกอด
ยูริอยู่ ก็ส่งซิกให้ตะวัน
“เฮ้ย...หิวอ่ะไปหาอะไรกินกันเถอะ” ตะวันพูด จูงมือกันเดินออกไปหาอะไรกิน
กลับมาก็เย็นแล้วก็เลยตัดสินใจแยกย้ายไปหามุมสวีทกันเองในรีสอร์ทของไอ้ลูกคุณ ผมกับยูริมาเดินเล่นที่ชายหาด อยากมาดูพระอาทิตย์ตกกัน ดูจากสายตายังข้องใจเรื่องเมื่อตอนบ่ายไม่หาย
ผมพูด “คุณอยากให้ผมทำหรอ” ตอนนี้พระอาทิตย์ตกลงไปแล้ว มีแค่แสงจากไฟหน้าบ้านพักที่ส่องลงมา ยูรินั่งบนตักผม หันมาแก้มก็มีสีชมพู
“ไม่รู้สิครับ จากที่ฟังจากทาเคชิมันคือการแสดงความรัก มีมากก็หวงมาก” ยูริพูด ออกแนวน้อยใจ ผมก็พยักหน้ารับ
ผมพูด “แล้วที่ทำทุกวันนี้ไม่รักมาก ไม่หวงมาก หรอครับ” ยูริหันมาเต็มตัว โดยการนั่งคร่อมบนตักผมอยู่ ท่านี้ไม่ดีนะภรรยาเสี่ยงมาก
“ไม่ใช่แบบนั้น อย่าน้อยใจ ผมแค่สงสัยเอง” ยูริ ดูอายแปลกๆ เรื่องอะไร ผมจับมาหน้ามาประสานตากันหน่อย
ผมพูด “ไม่ต้องห่วงหรอก ผมทั้งรัก ทั้งหวง ลองใครแตะไม่เหลือซากให้คุณเห็น” ก้มลงไปจุ๊บเบาๆ
“หึหึๆ เชื่อแบบไม่ต้องสงสัยครับผม จ้องแบบนี้อยากได้บางรึเปล่า” ยูริพูด ผมพยักหน้า
“แน่นอน รัก หวง ห่วง คุณยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด” ยูริพูด ยืนหน้ามาจุ๊บผมเช่นกัน ผมจึงเปลี่ยนเป็นจูบอ่อนโยน บางเบา ต่อจากนี้จะมีแต่คำว่าเรา ที่จะไม่เหงา จะมีแต่คำว่าคิดถึง ตลาบที่ผมยังหายใจ
ผมก็จะรักคุณ เพราะคุณคือสิ่งที่เติมเต็มหัวใจของผม ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ผมไม่สนใจ ขอแค่ผมกอดคุณแบบนี้ตลอดไป ด้วยความรักจะกอดเราไว้...
