“พี่หนึ่งผมไม่อยากกลับบ้าน อารมณ์ไม่ดี”
“ผมก็เหมือนกัน พี่หนึ่ง ไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณพ่อทำ”
“ฉันก็ไม่ต่างจากพวกแกหรอก” ทั้งสามพี่น้อง ไม่เข้าใจว่าบิดาตนนั้นคิดอะไรอยู่ ทำไมดูเป็นการกระทำที่ธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ ทั้งที่ไม่ได้เจอลูกชายคนนี้มาตั้งนาน
“ผมว่าเจ้านายทั้งสามควรจะกลับไปพักผ่อน แล้วเตรียมตัวมาดูแลคุณสี่จะดีกว่านะครับ” เลขาหนึ่ง พูดด้วยความเข้าใจทั้งสามเจ้านาย เพราะกังวลมากกว่าไปก็ไม่ช่วยอะไรได้
“ยังไงผมก็คงไม่กลับบ้านนะ ไปหาอะไรที่สบายใจจะดีกว่า” คุณสามพูดแล้วหันไปหาเลขาของตน
“ผมว่าจะเข้าบริษัทไปดูเอกสารหน่อย และค่อยไปหาอะไรกิน” หันมาบอกพี่ชายของตน
“งันฉันกลับบ้านแหละกัน เดียวส่งหนึ่งก่อน” บอกน้องๆแล้วก็หันไปบอกเลขา เมื่อตกลงกันเสร็จก็แยกย้ายกันไป
ทั้งสามคนมีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั้นก็คือที่พักของเลขา คนเก่งของแต่ละคนนั้นเอง ทั้งสามไม่เคยรู้เรื่องความสัมพันธ์ของแต่ละคู่เลย เพราะด้วยเวลาที่เจอกันก็คุยแต่เรื่องงานและเป็นความลับที่ต่างฝ่ายปิดไว้มานาน
คุณหนึ่งขับรถมาที่พักของเลขาหนึ่ง “คุณหนึ่งไม่กลับไปนอนบ้านจริงๆหรอครับ”
“อื้ม รับไม่ไหว ไม่คิดว่าพ่อจะพูดอะไรที่แสนธรรมดาให้สี่ฟัง เพราะนั้นมันไม่ใช่เหตุผลจริงๆ ของพ่อเลยสักนิด” คุณชายหนึ่ง ตอบ
เลขาหนึ่ง ตอบ“ครับๆ งันพักผ่อนเถอะครับ จะได้ตื่นเช้าไปดูแลคุณสี่”
“นายว่า สี่ จะยอมให้เราพบหน้าไม ฉันหวั่นใจไม่ดีเลย” คุณชายหนึ่งถาม
เลขาหนึ่ง ถาม “ทำไมหรอครับ มีอะไรรึป่าวครับ”
“ก็ตอนที่รอรถของโรงพยาบาลที่เจ้าสองโทรไป ฉันมองไปที่หน้า สี่ ใบหน้าเค้ายิ้มด้วย” คุณชายหนึ่งบอก
เลขาหนึ่ง ตอบ “คุณกำลังจะบอกว่า มันกำลังจะจบแล้วใช่รึป่าวครับ”
“ฉันก็คิดแบบนั้น เพราะเค้าคงเหนื่อยมาเยอะเกินไป” คุณชายหนึ่ง ตอบ
เลขาหนึ่ง บอก “อาบน้ำนอนพักเถอะครับ เติมพลังให้พร้อม ยังมีปัญหารอคุณอยู่นะครับ”
“อื้ม อยู่กับนายแล้วฉันสบายใจขึ้นเยอะเลย” คุณชายหนึ่ง บอก
เลขาหนึ่งบอก “ผมว่าหลังจากที่คุณสี่หายดี คุณหนึ่งก็ไม่สมควรมาที่นี้อีกนะครับ”
ผมมองไปที่เลขาคนเก่งของผม คำพูดนั้นหมายความถึง ผมจะไม่มีสิทธิแตะต้องเค้าอีกเลย นอกจากเรื่องงาน สิ่งที่เค้าบอกผมอาจถูกก็เป็นได้ ถ้าสี่สงสัยในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเลขา สี่อาจไม่พอใจก็ได้ แต่ผมกำลังกลัวอะไรบ้างอย่างจากคำพูดของเลขาของผม
เลขาหนึ่งบอก “คุณหนึ่งครับผมเตรียมน้ำให้เสร็จแล้วครับ เชิญอาบก่อนได้เลย เดียวผมจะไปจัดที่นอนให้ครับ”
“ขอบใจนะ” คุณชายหนึ่งคิด เค้ากำลังออกห่างจากผมหรอ...?
ขณะที่คุณชายหนึ่งกำลังแช่น้ำ เค้าก็คิดถึงเรื่องที่เลขาเค้าพูดขึ้นมา ว่าเค้าไม่สมควรมาที่นี้อีก หรือ ยุ่งกับเค้าอีกนอกจากเจ้านายกับลูกน้อง ทั้งทั้เรามีอะไรกันแล้วตั้งหลายครั้ง ผมยอมรับว่าตั้งแต่แรกที่เค้าเข้ามาทำงานกับผม มันยังเหมือนเจ้านายลูกน้อง เค้าเป็นคนนิ่งเหมือนผม หน้าตาดี ทำงานเก่ง แก้ไขปัญหาต่างๆได้ดี คุมงานแทนผมได้ เค้าได้รับการไว้ใจอย่างรวดเร็ว แถมยังฮอตมากด้วย
พอมาเรื่องสี่ เค้าก็ช่วยผมทุกอย่างตามที่ผมขอ แม้บ้างครั้งมันจะนอกเวลางานก็ตาม หลายครั้งที่ผมเมาแล้วโทรเรียกเค้ามาหาเพื่อนั่งกินเป็นเพื่อนค่อยรับฟังผม ครั้งแรกที่มาที่นี้ก็เพระผมเมามาก เค้าแบกผมว่างลงบนเตียง จัดการเช็ดตัวผมอย่างดี หาเสื้อผ้าเปลี่ยนให้ด้วย
เวลาตื่นเช้ามาเค้าก็นอนอยู่ข้างๆผม ใบหน้าที่กำลังหลับนั้นดูมีความสุขมากดูเหมือนจะยิ้มด้วย ผมเอานิ้วมือไล่ไปตั้งแต่หน้าผากจนมาหยุดที่ริมฝีปากสีชมพูน้อยๆ พร้อมกันลมหายใจร้อนๆ กระทบกับนิ้วของผมอยู่ มันทำให้ผมรีบเอามือออก มันมีความรู้สึกแปลกๆ นี้เป็นครั้งแรกที่หัวใจผมเต้นเร็วมาก เริ่มแต่นั้นมาการอยู่ใกล้เค้าจึงทำให้ผมต้องมีสติมากขึ้น จนสุดท้ายผมก็เลือกที่จะพิสูจน์ เพราะผมไม่เคยคบกับผู้หญิง หรือ ผู้ชาย มาก่อน แต่การมีอะไรกับผู้หญิงกับข้อแลกเปลี่ยนบ้างอย่าง
ผมจึงทำว่าตัวเองเมาแล้วโทรเรียกเค้ามารับไปห้องเค้า ซึ่งเค้าก็ทำตามปกติดูแลผมอย่างดี ในขณะที่เค้ากำลังจะเอื้อมมาปิดไฟที่ตรงหัวนอนผม ผมก็ใช้จังหวะนั้นจับข้อมือเค้า กดลงกับเตียงแล้วคร่อมตัวเค้าไว้ สิ่งแรกที่ให้เห็นผมตกใจมาก ทำให้วันนี้เค้าใส่เสื้อคอกว้างเห็นไห้ปลาร้า ผมก้มหน้าลงจนปลายจมูกชนกัน สายตาที่มองกันและกัน ผมคิดในใจ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงน่าดึงดูดได้มากขนาดนั้น ทั้งที่ทำงานด้วยกันมาเกือบปี ดูเหมือนเค้าจะพึ่งได้สติ พยายามขยับตัวออกจากผม
ผมบอก “อยู่นิ่งๆแปปนึง” สายตาเค้าหวั่นไหวเล็กน้อย
“ทำไมต้องอยู่ในท่านี้ด้วยละครับ ไม่คิดว่ามันแปลกไปหน่อยหรอ” เลขาหนึ่ง พูด ก็ถ้าอยู่นานกว่านี้ท่าจะไม่ดีแน่ นี้คุณหนึ่งเมามากขนาดนั้นเลยหรอ ผมคิด
ผมเลื่อนปากตัวเองมาปิดปากเค้าทันที ปฎิกิริยาที่ได้รับแน่นอนว่าเค้าขัดขืน เค้าพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง ผมก็เลยใช้ลิ้นรีบไปหาความหอมหวานทันที ไม่ผิดหวังเลยครับ หวานจริงๆลิ้นที่พยายามดิ้นล้นนี้มันทำให้ผมอยากจูบเค้าหนักขึ้น จากตาที่โตด้วยความตกใจตอนนี้เริ่มจะปรือลงมา ทำไมมันถึงได้เซ็กซี่ขนาดนี้วะ ผมปล่อยมือเค้าแล้วมาจับหน้าเค้ารับจูบผมมากขึ้น ส่วนมืออีกข้างนึงใช้นิ้วมือไล้ต้นคอขาว ไม่ก็จับติ่งหูบีบเล่น จนมีเสียงครางรอดออกมาเบา เท่านั้นผมก็เปลี่ยนมาเป็นจูบซับคางไล้ลงมาที่ต้นคอขบเม้นจนแดงนิดนึง เหมือนการตีตรา ว่าคนใต้ร่างนี้มีเจ้าของแล้ว เสียงครางดังขึ้นเรื่อยๆ เวลาที่ผมแอบบีบติ่งหูนั้น เสียงครางก็จะหวานเป็นพิเศษ จุดอ่อนอยู่ที่หูสินะ ในขณะที่ผมเลื่อนเปลี่ยนตำแหน่งไปเลย เค้าก็พูดขึ้นมาว่า
“คุณ..อือ หนึ่งครับ ถ้ามากกว่านี้...อือ ผมว่า..อือ ไม่ดีแน่” เลขาหนึ่งบอก
ผมไม่ได้พูดอะไรขยับออกจากตัวเค้า แล้วกอดแบบนั้นจนถึงเช้า ตั้งแต่นั้นมาผมก็เริ่มจูบเค้าบ่อยขึ้น ผมไม่เคยทำอะไรมากกว่าการจูบจนหมดแรง แต่เหตุการณ์บ้างอย่างทำให้ผมลงมื้อทำรุนแรงกับเค้าไป วันนั้นเค้าปฏิเสธที่จะไปทานข้าวกับผม โดยบอกว่ามีนัดสำคัญ ผมจึงขับรถตามเค้าไปที่สนามบิน ผมเห็นเค้ายืนกอดกับผู้ชายคนอื่น ที่ไม่ใช่ผม ผมรีบเดินเข้าไปดึงแขนเค้าออกมาทันที โดยไม่หันไปมองว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครมาจากไหน ตอนนี้ผมโมโห เกินกว่าจะยอมฟัง ผมบังคับให้เค้าขึ้นรถแล้วไปที่คอนโดผมเอง
ผมเหวี่ยงเค้าลงไปที่เตียง กดลงนอน ผมตึงแขนทั้งสองข้างของเค้าไว้ แล้วมองหน้านิ่งๆ
“คุณหนึ่ง คุณกำลังจะทำอะไร ไม่พอใจอะไรผมก็พูดสิครับ” เค้าพูดเสียงแข็งๆ
ผมพูด “หึ เมื่อกี้นายยังพูดเพาะกว่านี้เลยนะ ทำไมตอนนี้มันดูแข็งๆละ” มือผมจับคางเค้าไว้ สายตาที่แสดงว่าไม่พอใจงันหรอ ได้ฉันจะทำให้นายไม่พอใจมากกว่านี้อีกค่อยดู
ผมก้มลงจูบเค้า เค้าพยายามขัดขืน ดิ้นไม่ได้หยุด พยายามยังไงก็ไม่มีผลหรอก ผมโมโหแรงก็ยิ่งมากตามไปด้วย จูบนี้ยังหวานพร้อมกับมีกลิ่นเลือดออกมาด้วย คงเพราะปากที่กระแทกตอนจูบ เลือดไหลตรงมุมเค้า ผมยังมองเค้าอยู่ ตอนนี้นิ่งลงแล้ว ผมใช้ลิ้นเลียเลือดที่ไหลตรงมุมปากเค้า
ผมเริ่มจูบใหม่ ค่อยๆเล่นไปเรื่อย มือที่ล็อคแขนเค้าอยู่ก็เลื่อนมาจับที่ต้นคอเพื่อรับจูบผมมากยิ่งขึ้น ส่วนอีกมือก็เลื่อนมาถอดเสื้อผ้าที่บดบังเนื้อเนียนขาวที่ผมอยากเห็นมานาน ไม่นานเกินรอ ในที่สุดผมก็ได้เห็นกับตาตัวเอง ผู้ชายอะไรจะผิดสวยขนาดนี้ มือผมลูบไปทั่วผิวเนียน มาหยุดตรงจุดชมพูทีเหมือนไม่เคยมีใครเคยสัมผัสมัน อ่า เรียกเสียงคางได้ไม่น้อยเหมือนกัน ใบหน้าผมยังสูบดมกลิ่นหอมร่างตามซอกคอ ผมพยายามแทรกตัวระหว่างขาของเค้าเพื่อที่จะเข้าถึงจุดอ่อนไหว ผมจับส่วนนั้นตัวเค้าสะดุ้งมือกำเสื้อสูดผมแน่น ตอนนี้อุณภูมิห้องจะสูงขึ้นด้วย เลื่อนมาใช้นิ้วที่ทางด้านหลังบรรจงทำให้ชิน เจ็บมากจนเผลอกัดปากตัวเองเลือดออก ผมจูบเพื่อเรียกความสนใจให้ผ่อนคลายขึ้นจากนิ้วเดียวก็ค่อยเพิ่มจนครบสามนิ้ว ขนาดเป็นนิ้วยังรัดขนาดนั้น หึ พอเพิ่มจังหวะเข้าอีกนิด เค้าก็ปล่อยออกมา ถึงขั้นหอบอ่ะครับ นี้ผมแค่เรียกน้ำจิ้มนะยังไม่ได้เริ่ม ในขณะคนใต้ร่างผมนอนหอบอยู่นั้น ผมก็กลับมาจัดการเสื้อผ้าตัวเอง โดยที่สายตาผมยังจ้องมองตาปรือของร่างบางด้านล่าง ผมยกสะโพกเค้าสูงขึ้นเล็กน้อย แล้วค่อยๆใส่จุดอ่อนไหวของผมเข้าไปทางด้านหลังของร่างบาง
“มันเจ็บ...อ่า หยุดเถอะ...ครั...บ” ร่างบางบอก
ผมหันมาจูบซับน้ำตาเบาๆ แล้วกระซิบบอก “หนึ่ง อ่า...นายต้อง...เชื่อ...ใจฉัน” แล้วผมก็จูบเค้าเพื่อเบนความสนใจมาที่ผม จนเริ่มผ่อนครายลงใส่ได้จนหมด ผมพยายามเรียก
จังหวะแบบช้าไปก่อน จนเหมือนเสียงคางจะดังขึ้นเรื่อยๆ เรียกให้ผมเพิ่มจังหวะมากยิ่งขึ้นจนสุดปลายทางไปพร้อมกัน
แต่ใช้ว่าผมจะออกจากตัวเค้าเลย มันเชื่อมกันอยู่ครับ ผมแค่พักเพื่อจะถามเรื่องบ้างอย่างจากเค้า ผมอยากรู้ว่าผู้ชายที่เค้าก่อนมีความสำคัญยังไงกับเค้า
ผมก้มลงไปไซ้ซอกขาวคอ ดึงจังหวะขึ้นมาอีกครั้ง ผมเอย “ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร”
“คน..นั้น...อะ ” เค้าพยายามกำลังกอดคอผมอยู่
ผมเอย “อืม พูดก่อนสิแล้วค่อยยั่ว” ผมเพิ่มจังหวะอีกนิดหน่อย พยายามทนเสียงคางหวานที่หลุดออกมาเป็นระยะ
“เค้...า เป็น....อ่า” เสียงคางยังหวานอยุ่
ผมเอย “เป็นอะไร หื้ม ไหนบ้างสิ จะยั่วกันมากไปแล้วนะ นายอ่ะ” จังหวะที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แอบมีเสียงเนื้อกระทบกันบ้างเล็กน้อย
“น้อ...ง ชา...ย อ่า” เสียงคางหวานสุดท้ายที่ดังมาก สุดปลายทางพอดีทั้งคู่
ผมถึงรู้ว่าคนนั้นที่ยืนกอดอยู่ที่สนามบิน คือ น้องชายคนที่สามของเค้า งานนี้ผมทำงามหน้าซะแล้ว ดันลากพี่ชายเค้ามาข่มขืนด้วย งานนี้จะหาข้อแก้ตัวยังไง จบรอบนี้คนใต้ร่างก็หลับไปแล้ว
ผมก้มจูบ กระซิบ “ขอโทษ” เลื่อมมาขบเม้นตรงที่อกข้างซ้ายจนเป็นลอยแดงมาก จากนั้นผมก็ลุกไปห้องน้ำจัดการนำผ้ามาเช็ดตัวเค้าจะได้สบายขึ้น ส่วนตัวเองก็ไปอาบน้ำ
หลังจากเหตุการร์ตอนนั้นมาถึงตอนนี้ผมไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครอีก นอกจากเลขาข้างกาย เป็นทั้งคนดูแลผม และ คนที่รู้ใจผม ถึงแม้ตอนนี้ผมมจะไม่สามารถพุดความรู้สึกออกไปได้ แต่ผมก็อยากขอเวลาเค้าที่จะบอกคำนั้นออกไปเช่นกัน
เลขาหนึ่งเรียก “คุณหนึ่งครับ เป็นอะไรรึป่าว ทำอาบน้ำนานจังครับ”
“อื้ม กำลังจะออกไปแล้ว” ผมขานรับ ผมพันผ้าเช็ดตัวออกไปข้างนอก มีชุดนอนว่างบนเตียงพร้อม แม้มีเมียมันดียังงี้นี้เอง ผมแอบคิด
เลขาหนึ่งบอก “ผมนึกว่าจะตายในห้องน้ำ ผมเสียแหละสิ” พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว ไอ้ผมละกำลังอึ้ง นานๆทีผมจะโดนเค้าว่าแบบนี้
“ระวังคนพูดจะไม่มีคนให้กอดนะครับ” ผมตะโกนเข้าไปในห้องน้ำ หึ ป่านนี้คงแอบด่าผมในใจ แต่งตัวเสร็จผมก็ล้มตัวลงนอนที่ประจำ รอคนในห้องน้ำออกมา แม้แต่งตัวมาเสร็จเลยนะ
พอเค้าล้มตัวลงนอนข้างๆผมเหมือนเดิม ผมกำลังยกแขนเพื่อจะกอด เค้าก็จับแขนผมไว้
เค้าบอก “คุณหนึ่งครับ คืนนี้ต้องนอนนะครับ พรุ่งนี้เราต้องไปดูคุณสี่กัน ห้ามเด็ดขาด”
“ครับ ผมแค่อยากนอนกอดคุณเฉยๆ” ครับ ผมขอแค่นี้จริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น