คุณสองก็ขับรถกลับมาที่ ที่พักของเลขาของตน “คุณสองครับ ไม่กลับบ้านท่านประธานจะไม่โกรธเอาหรอครับ”
“ไม่หรอก พ่อคงดูแล พ่อแม่ของสี่อยู่ พวกเค้าคงต้องคุยกันว่าจะรับมือกับสี่ยังไงดี”
“ทำไมถึงรู้ละครับ ต้องเตรียมตัวขนาดนั้น”
“ถ้าดูจากปฏิกิริยาของสี่ในวันนี้ไง สี่ไม่โว้ยวายอะไรมาก แต่ต่อต้านหน้าดูเลย มองเค้าจะไม่มีวันยอมรับอะไรง่ายๆ อย่างที่คิดเอาไว้ ถึงเราจะช่วยเหลือครอบครัวนี้อย่างเต็มที่ สี่ก็คงยังไม่ยอมเข้ามาอยู่ที่บ้านอยู่ดีนั้นแหละ คงต้องพูดคุยให้สี่ยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านนั้นแหละ”
“มันยากขนาดนั้นเลยหรอครับ ดูจากที่คุณสองเคยบอกก็ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นเลยนะครับ”
“มันมีเหตุผลหนึ่งที่เค้าบอกมาก็คือ อาการป่วยช่วงตอนเด็กๆนะ อาการสี่เฉียดความตายมาหลายรอบ ถ้าพ่อแม่ของสี่ไม่ช่วยเค้าไว้อย่างเต็มที่ สี่ก็คงไม่มีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้หรอก”
“อาบน้ำเถอะครับ แล้วรีบพักผ่อนจะได้ไปดูอาการคุณสี่แต่เช้า”
“อื้ม เป็นความคิดที่ดีนะ ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ”
“เออ คือ คุณสองไม่กลัวคุณสี่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของเราหรอครับ”
“ไม่ หรอก ถ้าดูจากนิสัยเค้า มันเป็นความสัมพันธ์ที่เค้าชอบเลยแหละ”
“หมายความว่าไงครับ”
“ออ เพราะสี่เชื่อว่าความรักมันไม่จำกัดรูปแบบไง อ่า ไปอาบน้ำด้วยกันเลย”
“เดียวสิครับ คุณสองทำไมต้องไปด้วยกันด้วยละครับ” คุณชายสองถึงกับยิ้ม
“ยังจะถามอะไรแบบนี้อยู่อีกหรอครับ คุณเลขา” คนที่ถูกถามนั้นก็ได้แต่ยิ้ม และเดินตามไปด้วยดี
เมื่อบทรักในห้องน้ำจบลงไปหลายรอบ ผมก็พาร่างที่เหนื่อยลากลับมานอนที่เตียงเช็ดตัวให้เป็นอย่างดี นับวันผมยิ่งหลงคนตรงนี้ยิ่งกว่าอะไร ผมกับเลขาสองรู้จักได้จากการแนะนำของเลขาพี่หนึ่ง ตอนแรกผมก็เฉยๆกับการมีเลขาเป็นผู้ชาย คิดแค่ว่ามีคนค่อยช่วยงานเท่านั้น คน คนนี้กับทำให้ผมสนใจมากยิ่งขึ้นว่าไม่จะให้งานอะไรไป เนียบทุกอย่างตามสไตร์พี่ชายเค้าเลย แถมชื่อเราสองคนก็เหมืนกันด้วย
เมื่อมีความสนใจก็มาพร้อมกับความเชื่อใจ ผมหาข้อมูลเลขาสองอย่างละเอียด จนรู้เบื้องหลังการมาขอเค้าในครั้งนี้ด้วย
ผมพูดกับตัวเอง “คนนี้พิเศษจริงๆด้วยสินะครับ คุณแม่” ขณะกำลังมองรายละเอียดส่วนอื่นๆ ที่ผมควรรู้จักเค้าคนนี้ แต่ผมไม่เคยบอกหรอกว่าผมรู้อะไรของเค้าบ้าง ผมกับเค้าก็แค่เริ่มสร้างความทรงจำสำหรับเรากันใหม่เท่านั้นเอง
วันที่ผมตัดสินใจบอกว่าผมชอบเค้า เป็นวันที่เราสองคนออกมานั่งบนดาดฟ้าของบริษัท ดาดฟ้าของบริษัทจัดสวนขนาดเล็ก มีร่มใบของต้นไม้เมืองร้อน พร้อมมีสระน้ำให้ได้ผ่อนคลายกันบ้าง ที่นี่สำหรับเราสามพี่น้องครับ
ผมบอก “นายนั่งสิ” เค้าก็นั่งลงตรงเก้าอี้ยาวที่จัดไว้ในสวน แล้วผมก็เดินมาที่ด้านหลังของเค้าอีกที
ผมบอก “นายรู้ไมเวลาที่คนเราสนใจอะไรขึ้นมา จะทำยังไง” ผมก้มลงมองหน้าเค้าที่เหงื่อยหน้าขึ้นมา เค้าจ้องหน้าผมกลับ ผมเลยก้มลงไปปิดปากเค้าหนึ่งที สัมผัสเบาๆเท่านั้น เดินกลับมานั่งข้างเค้า โดยทีเค้ายังดูงงกว่าเดิมอีก
“คุณกำลังจะบอกอะไรแน่ครับ วันนี้ดูเปลี่ยนไปนะครับ คุณสอง” เค้าถาม
ผมบอก “วันนี้ผมมีอะไรบ้างอย่างจะบอกคุณเป็นพิเศษ คุณเลขา” หันไปมองเค้าด้วยสายตาที่อบอุ่น และจะมอบให้คนตรงหน้าเท่านั้น
“พิเศษ..? หรอครับ แค่อยู่กับคุณแล้วไม่มีงานนี่ก็ถือว่าพิเศษสำหรับผมแล้ว” เค้าพูด
ผมบอก “พิเศษตรงที่ผมกำลังจะบอกคุณว่า...ผมรักคุณ” และนี้คือความจริงที่ผมชวนออกมานั่งที่ดาดฟ้า
“ผมขอเหตุผลในการรักครั้งนี้หน่อยได้ไมครับ” ผมถามคุณชายสอง นี้เป็นครั้งแรกได้ยินคำสารภาพรักจากผู้ชายอบอุ่นคนนี้ ถึงแม้ภายนอกนั้นนิ่ง สุขุม เค้าเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดคนหนึ่งที่เคยทำงานมาด้วย แม้กระทั่งผมเค้าก็ยังเทคแคร์เป็นอย่างดี
ผมบอก “ผมคิดว่า คุณคือคนที่ผมจะว่างหัวใจไว้แล้วผมจะมีความสุขที่สุด” มองอย่างคาดหวังคำตอบเป็นอย่างยิ่ง
“คุณสองแน่ใจหรอครับ ว่าเป็นผมได้จริงๆ ผมเป็นผู้ชายนะครับ” ผมพูดกับคุณสอง ผมทำงานกับเค้ามาเกือบจะครบปี สังคมรอบข้างเค้า การคาดหวังจากครอบครัว เค้าพร้อมที่จะรับปัญหาพวกนี้ได้หรอ
ผมบอก “ผมแน่ใจสิ ผมถึงบอกรักคุณ และคุณก็เลิกคิดถึงคนอื่นมากกว่าตรงนี้ของคุณ” ผมใช้นิ้วจิ้มไปที่อกด้านซ้ายของเค้า ผมรู้ว่าเค้าห่วงภาพลักษณ์ของผม แต่ผมรู้ครอบครัวจะยอมรับการตัดสินใจของผมเช่นกัน
“ถ้าคุณสองมั่นใจแบบนั้น ผมตอบรับรักครับ” เค้าหันมาจูบผมเบาๆ และลุกเดินไป
ผมถึงกับอึ้งสิครับ ที่อึ้งไม่ใช่คำว่ารักหรอกครับ แต่จูบนี้มัน...หึหึหึ พอตั้งสติได้ ผมก็รีบเดินไปคว้าตัว ดันให้ติดผนังตึก
“คุณสอง...?” เค้าพูดขึ้น ก็พูดได้เท่านั้นแหละครับ เพราะผมปิดปากไปแล้ว
ปากที่ดูเหมือนจะไม่ยอมรับจูบ เริ่มต้นขยับริมฝีปากช้าๆ เรียกความนุ่มนวลและไม่นานผู้รับก็ขยับรับช้าๆ เนิบๆ อ้อยอิ่ง จนในที่สุดสามารถแลกเปลี่ยนความหอมหวานด้วยลิ้นที่ไม่ได้จาบจวงอะไร แค่เน้นย้ำความรักที่มีตรงกัน
จากนุ่มนวลก็เริ่มจะร้องแรงขึ้นจนอีกฝ่ายต้องหาที่ยึด ด้วยการกอดคอเจ้านายที่รักเอาไว้ เสียงคางที่ทักท้วงว่าเค้ากำลังหมดลมหายใจแล้ว ผมถอนริมฝีปากออกไม่มาก สายตายังจ้องที่ตาหวานนั้นอยู่
เลื่อนมาหอมแก้มไล้ลงที่ซอกคอขาว ไซ้ขึ้นมาที่หู ขบเม้นเบาเพื่อเรียกเสียงคางของอีกฝ้าย มือที่ว่างเปล่าไลจากขาเรียวขึ้นมาที่หน้าท้อง ปลดกระดุม 2 เม็ดออก ค่อยๆ เลื่อนมาถึงจุดรับอารมย์อีกหนึ่งจุด จนเสียงหลุดออกมาดัง ผมหันมาจูบริมฝีปากสวยอีกครั้งจูบนี้ยังอีกนาน มันยังหอมหวานไม่อยากจะเลิก ถ้าอีกฝ่ายไม่เว้าวอนขอผมหายใจ ผมจึงถอนปากออกมา
“พอเถอะครับ....คุณสอง......เดียวมีคนมาเห็น” เค้ายังกอดคอผมหอมหนักอยู่เลย
ผมบอก “ไม่มีหรอกครับ ผมล็อคประตูก่อนเข้ามา และให้คนยืนเฝ้าเอาไว้ด้วย” ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา คุณเลขาที่รักของผมถึงใบหน้าขึ้นสีมาเลย เพราะเค้านั้นตกหลุมพรางคุณชายสองเข้าให้แล้วไง ผมกอดตอบเค้าด้วยความอบอุ่นที่ผมมีให้อย่างสุดหัวใจ
ผมกระซิบบอก “นี้แค่หมัดจำนะที่ผมจะให้คุณ เดียวคืนนี้ผมจะทุ่มให้สุดตัวเลยครับ คุณเลขาที่รัก” เค้าหัวเราะขณะที่กำลังมุดหน้าอยู่ที่ซอกคอผม
จากนั้นผมกับเค้าก็แยกย้ายกันไปทำงานตามกำหนดตารางที่วางเอาไว้ และนัดเจอกันที่คอนโดผม ถึงแม้ผมจะมีบ้านที่ใหญ่โต มีพ่อแม่ที่พร้อมหน้ากันทุกวัน แต่การมี
พื้นที่ส่วนตัวนี้ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่สำคัญสำหรับผม คุณพ่อกับคุณแม่ไม่เคยว่าเรื่องที่พวกเรามีคอนโดกัน เพราะการทำงานหนักจึงต้องมีสมาธิมากการหาที่สงบช่วยให้เรามีสติการบริหารงานได้ดียิ่งขึ้น ผมกลับมาจัดเตรียมทุกอย่างสำหรับคืนนี้ที่พิเศษของผม ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงกริ้งหน้าห้องดังขึ้น
ผมเดินไปเปิดประตูออกก็พบเลขาที่รักของผมที่ยังอยู่ในชุดทำงานอยู่
ผมถาม “เรียบร้อยดีไม อาบน้ำก่อนไม” ไปหยิบน้ำมาให้
“ครับ เรียบร้อย ขอให้ห้องน้ำนะครับ” เค้าเดินเข้าไปในห้องนอนผม วางแก้วน้ำผมก็เดินตามเค้าไปติดๆ ผมกอดเค้าจากด้านหลัง ขยับตัวมาด้านหน้า
ผมบอกเบาๆ “ให้ผมช่วยนะ” ผมค่อยๆ แกะเนคไทออกช้าๆ ในขณะที่หน้าผมกำลังจะจูบกับเค้า
รสจูบที่หอมหวานค่อยๆ กลืนกินเราสองคนจนแนบชิดกัน ผมค่อยๆดันเค้าให้ลงที่เตียงช้า ๆ ก้มลงมาจูบอีกครั้ง มือนึงจับต้นคอขาว นิ้วโป้งไล้แก้มสีชมพู มือนึกค่อยๆปลดกระดุมเสื้ออย่างเบามือ เลื่อนมาปลดเข็มขัด ตามกางเกง ค่อยๆ หลูบออกที่ละอย่าง จนเหลือเห็นเพียงเนื้อขาวอมชมพู
ผมปล่อยให้เค้าเป็นอิสระสักครู่ เพื่อหันมาจัดการเสื้อผ้าตัวเอง ตอนนี้คนใต้ร่างกำลังเรียกหาซะเหลือเกิน จนผมต้องซุกไ.ซ้คอขาว ไล้ลิ้นลงมาที่ยอดอก เพียงแค่สัมผัวเท่านั้น ร่างที่นอนหอบอยู่ก็สะดุ้งนิดนึง เสียงคามเบาๆออกมา ไม่พอแค่นั้น ผมจูบพรมมาถึงหน้าท้องไล่ไปถึงน่องขาเนียน เพื่อแทรกกลางระหว่างขาเรียว ผมยกแขนให้เค้ากอดคอผมไว้ ก้มลงจูบแลกความหวานเพลินๆ มือผมไล้ไปยอดอก ท้อง ขาอ่อน จุดอ่อนไหวจนสุดที่ประตูสีชมเข้ม ผมค่อยใส่นิ้วเข้าไปช้าๆ แค่นิ้วยังรัดผมขนาดนี้ แล้วถ้า...
ผมถาม “เจ็บไม” พยายามเพิ่มจำนวนนิ้วไปด้วย
“เจ็บ...อื้ม แน่ใจ.....อือ นะครับ อ่า...ว่าพึ่ง อ่า....เคยทำ” เค้าถาม ยังกอดคอผมแน่นด้วยความเจ็บเสียวปนกันไป
ผมมบอก “ร่างกาย...มันไป...เอง” ผมซุกไซ้คอมาขบเม้นที่ยอดออกช่วยเพิ่มความเสียวซ่านมากยิ่งขึ้น
ผมบอก “ทนเจ็บ หน่อยนะครับ ผมอยากเชื่อมความสัมพันธ์ของเรา” ผมค่อยๆจับจุดอ่อนไหวของผมไปเชื่อมกับประตูสีชมพเข้ม ใส่ไปได้ครึ่งทางข้างในเค้าก็รัดผมจนแทบทนไม่ไหว ผมท่องในใจ ว่า “ใจเย็นไว้ สอง ถ้าได้รอบเดียวแย่เลย”
“เจ็...บ อื้ม” เค้าพูด มือก็กำผ้าปูที่นอนแน่น
ผมหันมาขบเม้นยอดออกเพื่อดึงความสนใจจากเจ็บปวด มือนึงจับจุดอ่อนไว้ด้านล่าง เลื่อนลงไปมา จุดอ่อนไหวของผมกค่อยๆเข้าไปจนหมด ผมเริ่มจังหวะช้าเพื่อให้เค้าเริ่มชินกับสัมผัสของผม ผมเริ่มจังหวะมากขึ้น เสียงที่ได้ยินก็หวานหูจับใจ ยิ่งได้ยินมากเท่าไร ผมก็เพิ่มความดุดันเข้าไปอีก
“ผม...อือ ทน...อ่า ไม่...อื้ม ไว้แล้...ว” เค้าพูดแทบไม่เป็นภาษา
ผมพยายามกระซิบบอก “ไป...พร้อม....อื้ม....กันนะ” ผมเพิ่มจังหวะมากขึ้นจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกัน จังหวะสุดท้ายเราทั้งสองปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน
ผมจูบร่างที่เหนื่อยหอบ กระซิบบอก “ผมรักคุณนะ เลขาที่รักของผม” เค้าหันมาหอมแก้มผมตอบ ตาที่ปรือ ยิ้มหวานด้วยริมฝีปากที่แดงช้ำ ผมจับเค้าผลิกตัวท่าทางเค้าตกใจมาก โดยผมทับตัวเค้าอีกที
“จะ...ทำอะไร...ครับ” เค้าถาม
ผมกระซิบบอก “ผมลืมบอกคุณไปว่าผมจะต่อรอบสอง” พูดจบ ผมก็เริ่มบทเพลงรักร้อนแรงกับเค้าต่อไปอีกหลายรอบ
ตั้งแต่นั้นมาความสัมพันธ์ก็เป็นไปด้วยดีครับ พวกเราไม่เคยทะเลาะกัน มีอะไรก็บอกหรือมาคุยกัน เรามีเหตุผลกันพอ ถึงพวกเราจะไม่ได้บอกใครว่าเราเป็นอะไรกัน แต่เราทั้งสองก็เข้าใจกันดีเสมอมา และมีความสุขในทุกๆวันที่ได้เจอกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น