PART ลูกคุณ
ตอนนี้ผมกำลังรีบไปงานเปิดตัวของสี่ครับ เมื่อกี้มันโทรมาบอกว่าของขวัญมาถึงแล้ว ตอนเห็นรูปคนนั้น ผมแทบจะตกอยู่ในภวังค์ เข้าใจแล้วทำไมมันถึงพูดว่า ถ้าเห็นสิ่งที่ให้จะรักมันมากยิ่งขึ้น พอ ถึงงานผมก็เห็นตะวันกำลังวิ่งเข้างาน ผมจึงรีบวิ่งไปเดินประกบสี่เช่นกัน พอถึงก็เห็นเค้ายืนอยู่ตรงหน้าผมเลย แม่ของสี่แนะนำคู่หมั้นของสี่ให้รู้จัก สายตาผมก็สบกับเค้าคนนั้น โดยที่มือจับอยู่กับคู่หมั้นของสี่
“ส่วนนี้ คิเคียว และ ทาเคชิ ผู้ติดตามยูริ” สี่พูด แนะนำและชี้ไปทางคิเคียวกับทาเคชิ
“ยินดีที่รู้จักครับ คุณว่าที่ภรรยาผมในอนาคต ผมชื่อ ตะวัน ครับ” ตะวันพูด จับมือกับคิเคียวอยู่
ผมพูด “ยินดีที่รู้จักครับ คุณว่าที่ศรีภรรยา ผมชื่อ ลูกคุณ ครับ” จับมือกับทาเคชิอยู่ อีกฝ่ายมีสีหน้าตกใจนิดหน่อย แม่กับพ่อของสี่ถึงกับขำออกมา เจอการแนะนำตัวของผมสองคนไป
“เอาแหวนเลยไม จะได้หมั้นไว้ก่อน งานนี้คนเยอะอาจถูกแย่งไปได้” สี่พูด สี่จับมือยูริให้มายืนข้างๆ ตัวเอง
“เดียวจะพายูริไปแนะนำตัว พวกนายสองคนช่วยดูแลผู้ติดตามให้ที” สี่พูด ก็พายูริเดินออกไป ตามแผนการที่วางไว้ ผมจึงหันไปจ้องทาเคชิ เหมือนเจ้าตัวจะรู้ว่าโดนจ้อง แก้มขึ้นสีนิดๆ ผมละอยากเข้าไปกอด หอมแก้มฟอดใหญ่สักทีให้ตาย น่ารักชิบเป็ง
บริการเสริฟแชมเปญหยิบมาสองแก้ว แก้วนึงส่งให้ตรงหน้าทาเคชิ ทาเคชิก็รับอย่างเขินๆ ผมถือไว้แต่ไม่ได้กินถือไว้แบบนั้น ขยับมายืนด้านหลัง หันไปอีกทีก็เห็นสี่โอบเอวคู่หมั้นตัวเองเหมือนกำลังบอกอะไรสักอย่าง
หลังจากนั้นคู่หมั้นสี่ก็มาบอกคิเคียวกับทาเคชิว่าตัวเองจะไปนอนบ้านสี่ ให้ทาเคชิไปเที่ยวกับผมต่อได้ ผมรับปากที่จะดูแลและพากลับมาส่งอย่างปลอดภัย หลังงานเลิกทาเคชิก็ขึ้นรถมาไม่ได้พูดอะไรเอาแต่มองกระจกด้านนอก ผมก็ขับวนในกลางใจกรุงเทพแถบแสงสี
ขับไปสักพักก็ดูจะนิ่งไป หันไปมองทาเคชิหลับไปแล้ว จอดรถเข้าข้างทาง เปิดแอร์ให้เย็นไว้ หยิบผ้าห่มด้านหลังมาห่มให้ ปรับเหบาะรถให้นอนสบายยิ่งขึ้น จากนั้นผมก็ตรงออกนอกเมือง เพื่อกลับรีสอร์ทตัวเอง ผมต้องรีบทำตามกำหนดการที่วางไว้ ตอนนี้ยาตัวแรกออกฤทธิ์แล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงยาตัวที่สองก็จะออก
ยานี้มาจากแชมเปญที่เสริฟโดยบริกรของคุณชายสี่ไงครับ เอาง่ายๆ ผมวางยาศรีภรรยาตัวเองนั้นเองครับ ไม่งันเค้าคงไม่ขึ้นรถมาที่รีสอร์ทง่ายๆแน่ ถ้ารู้ว่าโดนวางยาคนน่ารักนี้คงโกรธคงเกลียดกันน่าดู แต่ผมอยากได้มาครอบครองให้เป็นของตนเองเพียงผู้เดียว ก็รู้สึกผิดอยู่ที่ต้องทำแบบนี้เพราะตกหลุมรักตั้งแต่เห็นรูป เหมือนคนบ้ามองรูปแล้วยิ้ม นอนยังเก็บเอาไปฝันเลย
ขับรถไปนานหลายชั่วโมง คนน่ารักก็ยังหลับเพลิมสบายสุดๆ ดีที่ถนนรถน้อยเพราะด้วยขับมาตอนกลางคืน ผมเองก็ใจร้อนเหยียบมาแบบไม่สนใจใครเลย ระหว่างนั้นตะวันก็โทรเข้ามาพอดี
“เห้ย...ถึงไหนแล้ว จะถึงรึยัง ยาอีกตัวใกล้ออกฤทธิ์แล้วนะ” ตะวันพูด
ผมพูด “ใกล้แล้ว นี้ก็เหยียบเกือบมิดแล้ว เหลือเวลาเท่าไรวะ” หันมามองคนน่ารัก ลืมดันพูดเสียงดังไป กลัวตื่น
“อีก 1 ชั่วโมง รีบเข้าละ กลางทางจะลำบาก ฮ่าๆ” ตะวันพูด แล้วตัดสายวางทันที แสดงว่าตะวันถึงแล้ว หมอนี้ขับรถไวได้อีก ชาวบ้านขับกันตั้งหลายชั่วโมง มันขับไม่กี่ชั่วโมงเอง
ไม่นานผมก็ถึงรีสอร์ท เลียวเข้าบ้านพักของตัวเอง ผมสั่งให้คนทำความสะอาดไว้พร้อมแล้ว เปิดรถอีกด้านอุ้มคนน่ารักขึ้นไปที่ห้องนอนผม วางลงอย่างเบามือ นั่งลงข้างๆ ถอดเสื้อนอกของเค้าออก เข็มขัด อุปกรณ์ติดตัวต่างๆออกหมด เหลือเพียงเสื้อกับกางเกง ก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่
ผมพูด “ตัวหอมจัง แก้มก็นิ่มด้วย” ลุกขึ้นไปจัดการตัวเองบ้าง อาบเสร็จใส่กางเกงขายาวตัวเดียว เดินลงมานอนข้างๆ คนน่ารักดูเหมือนจะเริ่มรู้สึกตัวนิดหน่อย
“ร้อนจัง อยากกินน้ำ น้ำ คิเคียวป้อนให้หน่อย” ทาเคชิพูด โดยที่ไม่ลืมตา ชักจะไม่น่ารัก ตรงที่พูดถึงชื่อผู้ชายคนอื่นนี้แหละ ผมจับคนน่ารักกึ่งนอนพิงอกผม จับแก้วน้ำมาป้อนที่ปากคู่สวยกินไปหมดแก้ม ผมจับแก้วออกวางที่เดิม
“คืนนี้ร้อนจังเลยเนอะ ตัวหอมจัง อาบน้ำแล้วหรอ คิเคียว” ทาเคชิพูด เอาซบอกผม มือก็กอดผมแน่น ผมกอดตอบ กระชับให้แน่นขึ้น แล้วกระซิบบอก
ผมพูด “ไม่น่ารักเลยนะที่รัก ที่พูด ชื่อผู้ชายคนอื่น ขณะกำลังกอดสามีอยู่” ทาเคเชิลืมตามาด้วยความตกใจที่เสียงนั้นคงไม่ใช่บุคคลที่เค้ากล่าวถึง
“คะ คุณ นี้ปล่อยผมนะ ครับ” ทาเคชิพูด พยายามพลักผมออก ดิ้นไปเรื่อย ผมก็แค่กอดแน่นๆไม่ยอมปล่อย เดียวก็เหนื่อยไปเอง ยาเริ่มจะออกฤทธิ์ จะดื้อไปได้สักกี่น้ำ
ผมพูด “เหนื่อยแล้วใช่ไม” คนน่ารักหยุดดิ้น หายใจหอบอยู่อกผม ก้มลงมาหอมแก้ม คนน่ารักเงยหน้ามามองหน้าผม สายตายั่วยวนอย่างยิ่ง
“ปล่อยเถอะครับ ผมร้อน อึดอัดไปหมด” ทาเคชิพูด ผมถึงกับยิ้มออกมาเลยที่เดียว ซื่อตรงของคนน่ารักจริงๆ
ผมก้มลงหอมแก้ม เลื่อนมาจูบอย่างอ่อนโยนไม่ล่วงล้ำอะไร เปลี่ยนตำแหน่งให้ร่างบางนอนใต้ร่างผม แขนของร่างบางโอบคอผมแน่นเมื่อการจูบดุดันสลับอ่อนโยนเรียกอากาศหายใจที่หายไปบางช่วง
“แฮ่ก...มากกว่านี้ไม่ดีนะครับ” ทาเคชิพูด พยายามหายใจเข้าไปเยอะๆ แก้มแดงระเรื่อ
ผมพูด “มากกว่านี้...ผมก็รับผิดชอบได้” ทาเคชิถึงกับตาโตในคำพูดผม จ้องตาให้ลึกถึงก้นบึงหัวใจอีกฝ่าย
“ผมไม่เชื่อคุณ” ทาเคชิพูด หันหน้าหนีไปทางอื่น แขนที่กอดคอผมเปลี่ยนมาดันอกผมแทน
ผมพูด “งันเรามาพิสูจน์กัน” ผมจับแขนสองข้างของเค้าตรึงไว้ตรงหัวนอน ก้มลงมาจูบ
เริ่มต้นด้วยจูบดุดัน ทำให้คนน่ารักพยายามดิ้นหนี มืออีกข้างค่อยสอดไปใต้เสื้อตัวสวย ลูบไล้ผิวเนียนขาวแวะมาเล่นกับยอดอก ทำให้คนน่ารักเผลอคางในคอ จากจูบที่ดุดันมาเป็นโหยหาย ล่วงลึกลิ้นตะหวัดรัดเข้าหากันมายิ่งขึ้น มือที่ตรึงอยู่ก็เปลี่ยนให้เป็นอิสระมาสนใจเสื้อผ้าที่ค่อยๆเผยให้เห็นยอกอกสีชมพู ผมจัดการถอดที่ละแขนโดยที่คนน่ารักก็ร่วมมือด้วยดี
เป้าหมายแรกซอกคอขาวซุกไซร้ ขบเม้น เลียเล่น สลับไปมาทั้งสองข้าง ลากลิ้นเรียวตามร่องไหปลาร้าขาว ลากลงมาที่ยอดอกสีชมพู คนน่ารักแอ่นรับด้วยความเสียว มือจกลงที่ผมสวยของผมเพื่อระบายความเสียวซ่านนั้น รู้สึกดูดดื่มอยู่กันหน้าอกนั้น มือก็ทำหน้าที่ปลดกางเกงของคนน่ารักออก
“อะ อื้ม อ่า” เสียงของคนน่ารักค่อยๆคางออกมาดังขึ้น พอถอดกางเกงออกได้งมือผมก็คว้าจุดอ่อนไหวของคนน่ารักทันที ดูแล้วร่างตรงหน้าเหมือนจะทรมานมากช่วยให้เสร็จๆไปก่อน ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลนัก ที่รักของลูกคุณ
ไม่นานที่คนน่ารักถึงปลายทางด้วยมือของผม คนน่ารักกอดผมแน่น เสียงหายใจที่หอบมาก ผมยังนัวเนียซอกคอขาว ขบเม้นติ่งหูเล่นเพื่อเรียกอารมย์อีกฝ่าย เลื่อนขึ้นมาจูบอย่างดุดันใส่กันยิ่งกว่าแรกเสียอีกจนเรียกเสียงคางผมขึ้นมาในลำคอ ระหว่างนั้นก็ถอดกางเกงของตัวเองออก แทรงตัวระหว่างสองขาเรียวขาว
จูบขบเม้น ลิ้นเลียรสหวาน สร้างรอยตราตรึงแสดงความเป็นเจ้าของแถบจะทุกซอกทุกมุมที่สำรวจร่างกายของคนน่ารัก ไล้มาถึงหน้าท้องเนียนจนมาถึงใช้ปากครอบครองจุดอ่อนไหว ที่คนน่ารักพยายามห้าม
“มะ ไม่ อะ สกปรก” เสียงปรามของคนน่ารัก ความเสียวซ่านเพิ่มขึ้น มือของอีกฝ่ายจิกทั้งหมอน ที่นอน ระบายมาพร้อมกับเสียงคางหวานหู ปากยังทำหน้าที่ มือนึงปรนเปรอที่ยอดอก มือนึงขยับมาทางช่องสีสวยวค่อยๆใส่นิ้วเข้าไปอย่างช้า
“อ่า จะ เจ็บ คะ ครับ” เสียงของคนน่ารัก พยายามบอกเล่าความเจ็บของช่องทางสีสวย ผมจึงเพิ่มการเร้าโรม ปากที่ขยับเร่งจังหวะ ยิ่งเร่ง ขาเรียวก็จะกางออกมายิ่งขึ้นจึงเพิ่มจำนวนนิ้วเพิ่มระดับการขยับแขนเข้าออกไม่นานคนน่ารักก็ถึงปลายทาง
ผมพูด “ผมขอนะทาเคชิ” ไม่มีการตอบอะไร ด้วยคนน่ารักยังเหนื่อยหอบอยู่ โดยที่ขาทั้งสองข้างยังผลาดอยู่ที่สะโพกผม ผมจึงเริ่มค่อยๆ ใส่จุดอ่อนไหวของตัวเองเชื่อมกับเส้นทางสีสวยของอีกฝ่าย เมื่อใส่ไปได้ครึ่งทางใบหน้าของคนน่ารักมีสีหน้าที่ไม่ดีนัก
ผมพูด “อย่าเกร็งนะ คนดี” คนน่ารักพยักหน้ารับ ก้มลงจูบเผื่อเปลี่ยนจุดสนใจ เร้าโรมยอดอก ผลออกมาดีขึ้นจนใส่เข้าไปได้หมด แต่ก็ยังไม่ได้ขยับเพราะต้องการในร่างกายคนน่ารักชินกับขนาดที่จะขยายขึ้นเรื่อยๆ
สุดท้ายก็ทนไม่ไหวกับแรงกระตุ้นช่องทางสีสวยที่รัดจุดอ่อนไหวผมแน่นขึ้น จึงขยับช้าๆ ไม่อยากรุนแรงกลัวคนน่ารักจะเจ็บมากกว่านี้ จังหวะที่เริ่มชินเลยเพิ่มเลเวลความเร็วของการเข้าออกมายิ่งขึ้น เสียงครางดังลั่นห้องกว้างของเราสองคน คนน่ารักกระตุกสองสามทีก็ปล่อยน้ำรักสีขาวเต็มหน้าท้องตัวเองออกมาก่อนตามด้วยผมที่ปล่อยในช่องทางสีสวย
ผมยังไม่ถอดทางเชื่อมออกแต่ลงไปก้มลงไปกอดคนน่ารักที่นอนหอบ เหงี่อยท่วมตัวไปหมด สายตาดูแล้วยังไม่ยอมหมดไปง่ายเลย ขนาดกินไปไม่เยอะนะ แล้วฝ่ายคิเคียวละรายนั้นกินไปเกือบขวดได้มังงานนี้ตะวันขึ้นและตกไปเลยละมั้งนั้น
“มากกว่านี้ได้ไม” ทาเคชิพูด พูดแบบไม่มองหน้ผมด้วย หอมแก้มลงไปฟอดใหญ่ คนอะไรจะได้ใจกันขนาดนี้
ผมพูด “ไม่กลัวแล้วหรอครับ” ผมจ้องใบหน้าแดงระเรื่อ น่ารัก เซ็กซี่นิดๆ
“ก็คุณบอกจะรับผิดชอบ” ทาเคชิพูด มือลูบหน้าคมของผมอย่างอ่อนโยน
ผมพูด “เสียทองท่วมหัว จะไม่ยอมเสียเมียให้ใคร” พูดจบ คนน่ารักยิ้มหวาน โน้มคอผมลงมาหอมแก้ม
เริ่มบทเพลงจูบและบทเพลงรักอันเร้าร้อนก็เริ่มขึ้นกันอย่างต่อเนื่องรอบแล้วรอบเล่าโดยไม่ดูเวลาล่วงเลยนานไปเท่าไร จนรอบสุดท้ายจบลง คนน่ารักพูดออกมาว่าไม่ไหวแล้วก็หลับไปเหนื่อยละสิ ผมยังแทบจะหมดแรง แต่ยังพอมีแรงอยู่บ้าง มาจัดการเช็ดตัวคนน่ารักหลังจากผมอาบน้ำเสร็จเพื่อไม่ให้เป็นหวัดกว่าจะเสร็จทุกอย่างก็บ่ายไปแล้ว
ผมเองก็ง่วงมากเหมือนกัน ลงไปนอนกอดคนน่ารักในผ้าห่อมพื้นเดียวกัน ให้คนน่ารักหนุนแขนผมแทนหมอน จัดท่าทางให้นอนสบายกันทั้งคู่ แอร์เย็นสบายคงจะหลับกันถึงเย็นเป็นแน่
ผมพูด “ตื่นมาต้องทำตัวน่ารักเหมือนเดิมนะครับ คนดี” จูบลงบนผมนุ่มของคนน่ารัก
ผมพูด “ฝันหวานนะครับ คนดี” กระชับกอดแล้วจมลงสู่นิทรา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น