PART: สี่ & คิม
ผมพูด “พี่อยากรู้เรื่องอะไร ก็มาถามผมเพราะผมก็รู้ทุกเรื่องของเค้า” เลขาสองเข้ามาหาพี่ชายตัวเอง แล้วพาไปนั่งรวมกัน ที่พวกเรานั่งกันอยู่ก่อนหน้านี้
“สี่ได้อะไรมาจากห้องเค้าบ้าง” พี่หนึ่งพูด แบบนี้พ่อคงบอกชัวว์ เกมนี้ชนะขาดอยู่แล้ว หึหึห...
ผมพูด “อะไรทำให้พี่สนใจเรื่องของเค้าละ ทั้งที่พี่ไม่เคยแม้จะสนใจ” ผมเคยพูดกับพี่หนึ่งไปแล้ว ก่อนจะไปเรียนต่อ แต่พี่กลับปล่อยทุกอย่างมันเป็นแบบนี้
ผมพูด “พี่สองกับพี่สามเค้ายังยอมรับความรู้สึกนั้นได้เต็มปากและแสดงออกมาให้รู้” ใช่ แต่ พี่ไม่แม้จะพูดอะไรออกเลย แต่พี่ก็ไม่ปล่อยเค้าไปด้วยเช่นกัน
ผมพูด “ทั้งที่พี่มีเพียงเค้าแค่คนเดียว พี่ไม่เคยนอนกับใครนอกจากเค้า” พี่หนึ่งยังยืนตกใจอยู่ ปลายหางตาไปทางเลขาหนึ่ง ที่มองพี่หนึ่งอย่างไม่ว่างตาเช่นกัน
สองคนนี้เก็บเป็นความลับมานาน สิ่งที่คนภายนอกเห็น คือ เป็นคู่เจ้านายเลขาที่ดูดี ทำงานเก่ง บุคคลิกเรียกสายตาสาวไฮโซน่าดู ทั้ง เจ้านายและลูกน้อง แต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้านายเลขาคู่นี้ทำอะไรมากกว่าหน้าที่ ที่พวกเค้าเห็นกัน
ด้านพี่หนึ่งไม่เคยนอกใจเลยเลขาหนึ่งเลย ถึงไม่ไปนอนด้วยก็แค่พี่หนึ่งทำงานหรืออยู่กับครอบครัว ถึงแม้ทำธุรกิจกับผู้หญิงบ้างคนที่ต้องถึงเตียง พี่หนึ่งก็แค่หลอกให้กินยานอนหลับ ส่วนตัวเองก็หนี้กลับมาที่บ้าน
ส่วนด้านเลขาหนึ่ง เค้าเองก็ไม่เคยให้ใครเข้ามาแทนพี่หนึ่งเช่นกัน พี่หนึ่งไปหาที่ห้องก็ดูแลอย่างดี เรียกได้ว่า เป็นภรรยาที่ดีได้เลย ถึงแม้พี่หนึ่งไม่เคยเอ๋ยคำว่าชอบหรือรักสักคำ
อีกอย่างที่พี่หนึ่งไม่รู้เลยมาตลอด คือ สามพี่น้องตระกูลนี้ เป็นคนที่คุณนายเมฆาส่งมาดูแลโดยเฉพาะ ตั้งแต่พี่หนึ่งเริ่มเข้ามาทำงานแทนพวกท่าน ไม่ใช่ว่าคุณนายแกไม่เชื่อใจพี่หนึ่งหรอกครับ คุณนายแกกลัวมาทำร้ายลูกชายของเธอ ก็เลยหาคนฝีมือดีมาดูแลใกล้ ๆ ตามมาด้วยพี่สอง พี่สาม
แต่ทั้งท่านประธานและคุณนายเมฆารู้อะไรกับเบื้องหลังของลูกชายทั้งสามก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะด้านตระกูลเลขาเอง ก็ไม่ใช่เล่น อดีตตระกูลมาเฟียเก่าและยังอยู่ในเครือข่ายที่คุณนายแกดูแลอยู่ด้วย จึงไม่เป็นเรื่องยากที่คุณนายแกจะจัดการได้ เอาละกลับมาสถานการณ์เดิม...
“คือ สี่ พี่...” พี่หนึ่งพูด แต่ก็ยังไม่มีอะไรออกมา ผมเข้าใจว่ายาก
ผมพูด “คุณ ผมขอเอกสาร” ยูริเดินเอาซองสีน้ำตาลมาให้ ผมยืนส่งให้พี่หนึ่ง
“คุณสี่ครับ ผมยังไม่พร้อม” เลขาหนึ่งพูด ผมจึงหันไปหาเค้า ส่วนพี่หนึ่งก็เปิดดูของที่ผมให้ไป
ผมพูด “ไม่มีอะไรที่คุณต้องกลัว เพราะผมคือคนที่ตัดสินใจเอง” หันกลับมาที่พี่หนึ่ง
“ใบลาออกนี้มันหมายความว่ายังไง คุณหนึ่ง” พี่หนึ่งพูด หันไปถามเลขาตัวเอง
“สัญชาติ ญี่ปุ่น..? คนตระกูลนี้มัน...” พี่หนึ่งพูด มองไปทางเลขาหนึ่งอย่างอึ้ง
ผมพูด “ลูกครึ่งญี่ปุ่นไทย อดีตมาเฟียตระกูลดัง และตอนนี้อยู่ในเครือข่ายที่คุณแม่ดูแลอยู่” ตอนนี้ท่านประธานกับคุณนายยืนกอดกันด้านหลังพี่หนึ่ง
ผมพูด “ผมเคยบอกพี่แล้ว ถ้าทำให้ชัดเจนไม่ได้ ผมจะเอาเค้าไปจากพี่” พี่หนึ่งมองหน้าผม พูดอะไรไม่ออก
ผมรู้ว่าพี่หนึ่ง รัก แคร์ เลขาหนึ่งมาก พวกเค้าผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ คนที่มักอยู่ข้างพี่หนึ่งเสมอไม่ว่าเวลา สุข ทุกข์ ก็คือ เลขาหนึ่ง รวมถึงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น พี่หนึ่งดูซึมลงตั้งแต่ผมกลับมาอยู่บ้าน ดูเหมือนเค้าจะไม่ได้ไปหาเลขาหนึ่งอีกเลย จนผมกลับมาพี่หนึ่งอยู่ติดบ้านตลอด จะดูอารมย์ดีก็ตอนที่บ้านให้เอางานมาทำกันที่บ้าน นั้นสามารถทำให้เค้าเจอเลขาหนึ่งตลอดทั้งวัน แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่หนึ่งถึงไม่ยอมรับเรื่องนี้ มันเป็นเพราะเรื่องอะไร
ผมพูด “พรุ่งนี้ตอนเช้าก่อนผมเข้าบริษัท เลขาหนึ่ง คุณเอาใบลาออกไปยื่นที่โต๊ะได้เลย” พี่หนึ่งถึงกับตาโตเก็บอาการไม่อยู่
ผมพูด “ผมจะเซ็นให้คุณ นั้นเช้าวันนั้น” ผมไม่ได้อยากแกล้งพี่ชายตัวเอง แต่ผมกกำลังหยิบยื่นโอกาสสุดท้ายให้แก่เค้า
“ครับ คุณสี่ งันวันนี้ผมขอตัวกลับก่อน” เลขาหนึ่งพูด และกำลังที่จะเดินออกจากสถานการณ์ที่เค้าก็รู้อยู่แก่ใจดี ว่าเค้าเองก็ไม่มีวันได้ยินคำนั้นจากพี่ชายของผม
“ผมไม่มีทางให้มันเป็นแบบนี้” พี่หนึ่งพูด หันมาจับข้อมือเลขาหนึ่งอย่างว่องไว ดึงเข้ามากอดไว้แน่น เลขาหนึ่งพยายามผลักออก พี่หนึ่งไม่เคยทำแบบนี้ต่อหน้าทุกคน น่าจะติดเขินอยู่บ้าง ถึงมันดูเป็นฉากเรียกน้ำตาก็ตาม
ถ้าถามว่าทุกคนกำลังเศร้าไม เปล่าเลยทุกคนกำลังดีใจกับสิ่งที่พี่หนึ่งทำอยู่ พี่หนึ่งเป็นประเภทหักได้แต่ไม่ยอมงอ งันจึงเป็นเรื่องยากที่พี่หนึ่งจะง้อใคร ดูสิพี่หนึ่งจะพูดออกมายังไง ยืนมองกันเป็นคู่ๆ
ยูริที่ตอนแรกยืนห่างออกไป ก็มาแอบจับมือกับผมข้างหลัง
“อันแน่ คู่นั้นอ่ะ เห็นนะว่าจับมือกันอยู่” พี่สามพูด พี่นะพี่ เค้ากำลังซึ้งกัน ไงมาเล่นงานผมได้
“โถ่ สาม พี่อุสาห์ไม่ทัก เสียบรรยากาศหมด” พี่สองพูด ใบหน้ายิ้มกันอย่างเปิดเผย ไอ้ผมถึงกับไปไม่เป็นอะไรจะมาสนใจตอนนี้ แต่คู่พี่หนึ่งยังกอดอยู่แบบนั้น เลขาหนึ่งก็ไม่ดิ้น ไม่ขัดขืดอะไร ปล่อยแขนให้เป็นอิสระแบบนั้น
ผมพูด “พี่หนึ่ง ถ้าพี่ไม่ปล่อย พี่จะเอาอะไรมายื้อ” เงยหน้ามองเลขาหนึ่ง แต่เลขาหนึ่งหนีหน้าไปทางอื่น จึงหันมาหาผมแทน
“ความเป็นสามี” พี่หนึ่งพูด เลขาหนึ่งถึงกลับมองอึ้งไป พี่หนึ่งไม่ว่าเปล่า จูบโชว์ต่อหน้าพวกเราทุกคนด้วย จูบนั้นก็ไม่นานอะไรมาก ยูริแอบมาหลบที่หลังผม เขินอะไร ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น
“ผมรักคุณนะ เพียงคุณคนเดียวเท่านั้น” พี่หนึ่งพูด เลขาหนึ่งถึงกับน้ำซึมไปเลย แต่ก็กอดตอบพี่หนึ่ง คำที่เค้ารอค่อยในที่สุดก็ได้ยินแล้ว
“ตาหนึ่ง แร็งงงง แต่แม่ก็ปลื้มนะ” คุณนายเมฆาพูด หันไปก่อนท่านประธานอย่างมีความสุข
ระหว่างที่ทุกคนดีใจกันไป เสียงข้อความผมก็เข้ามาพอดีกัน ลูกคุณหรอ งานเข้ารึไงเนีย ผมจึงปล่อยจากยูริเพื่อเดินออกมาคุยข้างนอก เพราะตอนนี้เริ่มแซวพี่หนึ่งกันแล้ว แต่ว่า...
“น้องสี่ แล้วเมื่อไรจะยอมรับว่าชอบยูริละ” พี่หนึ่งพูด ยืนซับน้ำตาให้พี่สะใภ้อยู่ ช่วยแล้วยังจะมาเล่นงานผมอีกหรอ ผมก็เมินเฉยต่อไป มาดูลูกคุณส่งมาให้เป็นข้อความ
“ไอ้สี่…
ดูยูริให้ดี เค้าอ่านเกมมึงออก ทาเคชิบอกกรูว่า ในวันงานพวกเค้าอบยาแก้พิษ แต่ยาที่มึงให้มามันแรงมาจนเค้าตั้งสติไม่ได้ ทางไอ้ตะวันน่าจะโดนคิเคียวแกล้งอยู่ คิเคียวบอกเกลียดมัน ตอนนี้มันโมโหด้วย อย่าบอกยูรินะว่ากรูบอกมึง เพราะทาเคชิห้ามกรูบอกมึงเหมือนกัน (ตอนนี้กรูแอบส่ง เมียหลับ อิอิ)”
หึหึห...นานทีจะมีคนแบบที่รู้เกมผม ผมพอจะเข้าใจประธานเมฆาแล้ว ทำไมเค้าถึงดูมั่นใจที่จะหยุดให้ผมมีอิสระมากขนาดนี้ เอาเป็นว่าทุกคู่ลงตัวตามที่ผมต้องการ ปัญหาของเกมนี้กำลังอยู่ที่ผม ผมต้องถูกเพ่งเล็งเป็นพิเศษ สงสัยต้องหาหมากตัวใหม่ให้เดินซะแล้ว กลับมาหาทุกคนตามเดิม
“แก ไม่มีหมากให้เดินแล้วนะ เจ้าสี่” ประธานเมฆาพูด นี้แหละครับ พ่อผม กระดานนี้มาถึงเกมสุดท้ายแล้ว เราต่างฝ่ายมีหมากชั้นดีกันคนละตัว นั้นก็คือ ผม กับ ยูริ พ่อไม่ลงแข่งมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เค้าให้ยูริแข่งแทนมาตลอด
ผมพูด “เกมนี้ระหว่างเรากำลังมาถึงตอนจบแล้วครับ” อยู่ๆ ยูริเดินมาบังพ่อผม สายตาจ้องมาที่ผม
“ใครบอกคุณว่ามันกำลังจบลง มันจบไปตั้งนานแล้วครับ” ยูริพูด ชักจะมั่นใจในสิ่งที่ไอ้คุณเตือนยูริอ่านอะไรออกจากเกมนี้กันแน่
“คุณรู้หรอว่ามันจบแล้ว ในเมื่อคุณพึ่งมาเดินได้ไม่นาน”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น